Maak er wat moois van in 2019

Een gelukkig Nieuwjaar allemaal!

Ook namens Theo wens ik al mijn volgers en bezoekers veel voorspoed en gezonde dagen toe. Een jaar met gezelligheid en warme vriendschappen.
Voornemens heb ik niet maar ideeën genoeg en het is leuk om deze hier met jullie te delen. Dus ook dit jaar probeer ik er weer een leuk blog van te maken. Soms heb ik jullie daar weleens bij nodig dus als er inspiratietips zijn of leuke routes, dan hoor ik dat graag.
In deze winterperiode stap ik nog niet direct op de pedalen voor een langere tocht, dat duurt nog even. We zoeken binnenkort eerst de zon op in Portugal. Ik wil ook de Ecoviaroute in het westen van de Algarve opnieuw verkennen want daar verstrek ik informatie over op de Fiets- en Wandelbeurs.

https://www.visitportugal.com/nl/content/ecovia-van-de-litoral

Ik ben er haast wel zeker van dat jullie graag iets van deze route willen zien, dus ik doe er ook een filmpje bij. Leun lekker achter over in je luie stoel en geniet van het Portugese landschap.

Een goed begin allemaal!
Met een hartelijke nieuwjaarsgroet van Noor

Advertenties

Kerstdagen 2018

Hallo beste volgers en lezers,

Ik moest even denken waar ik deze keer over zou schrijven. Fietsverhalen zitten er niet in want we waren druk met het renoveren van onze achtertuin en daarbij kreeg ik genoeg beweging.
Toch probeer ik af en toe wat kilometers te maken. We hebben al een tijdje een hometrainer in huis en dat is ideaal als het weer wat minder is. Het trapt lekker weg en in gedachten rij ik dan naar onbekende bestemmingen en er komen genoeg ideeën naar boven.
Er is één ding dat niet verandert en dat is het uitzicht. Maar onze tuin is prachtig geworden en ik kan bijna niet wachten totdat de lente weer begint.
De maanden van dit jaar zijn dan ook werkelijk omgevlogen. We zijn vaak op pad geweest en hebben veel ondernomen. Ook de langere fietstocht, waarbij ik zonder tent van huis ging, is voor herhaling vatbaar dus de raderen draaien al voor volgend jaar. Dat horen jullie later.
Met de gezondheid gaat het goed en dat probeer ik zo te houden.
Het is nog steeds leuk om af en toe een lezing te geven want door de foto’s komen al mijn herinneringen weer tot leven. Ook het enthousiasme van het publiek is iets waar ik echt van kan genieten.
Maar nu gaan we eerst kerst vieren.
De kaarten zijn de deur uit en de kalkoen ligt te wachten in de koelkast.
Ook namens Theo wens ik iedereen een prettig kerstfeest toe en een fijne jaarwisseling. Tot in het nieuwe jaar!

Gezellige dagen allemaal

Van Faro naar Porto

Hallo beste volgers en lezers,

In de maand september verbleven wij net als alle andere jaren in het zuiden van Portugal. Het is fijn om de zomer wat te verlengen en in de Algarve schijnt bijna 365 dagen per jaar de zon. Maar ook hier in Nederland was er dit jaar geen reden tot klagen.
Tijdens deze vakantie leerden we Fieke en Rob kennen. Na de luchthaven van Faro verbleven ze op de camping in Fuseta en wilden een fietstocht door Portugal gaan maken. Met veel enthousiasme vertelden ze over hun plannen en de kaart van Portugal werd op onze keukentafel neer gelegd.
Vanuit Fuseta naar Porto gaan fietsen leek mij zeker een prima idee. Het enige wat mij een beetje tegen stond was de hoge temperatuur en de Serra die als een grommende leeuw lag te wachten. In september loopt het kwik soms op naar 35 graden en hoger.
Uit ervaring weet ik dat het in de Alentejo (de provincie boven de Algarve) erg warm kan worden en soms vergelijk ik het weleens met de savanne van Afrika. Jaren geleden rolden de mussen ook van het dak in de maand september. Zelfs mijn telefoon gaf toen een signaal van oververhitting. En dat wil wel iets zeggen toch?
Om er toch een mooie, niet al te inspannende tocht van te maken( het is vakantie!) adviseerde ik het tweetal om een andere, gevarieerde route te nemen en vooral de hoge Serra te vermijden.
(Jaren geleden fietste ik deze route ook een keer). Het stijgingspercentage komt niet boven de 500 meter en de afstand ligt rond de 700 km. Dat is goed te doen in twee weken. Met dit advies en nog meer enthousiasme ging het tweetal al snel op pad.
Na een geweldige tocht van ongeveer twee weken, arriveerden ze begin oktober in Porto. Deze week stuurden ze hun verslag en de route naar me toe en het leek me leuk om deze met jullie te delen. Misschien brengt het iemand op een idee voor 2019. Dus deze keer fietsen met Fieke en Rob!

Route overzicht Faro/Porto

Vanuit Fuseta namen Fieke en Rob de Ecovia fietsroute richting Vila Real de San Antonio en bezochten onderweg verschillende leuke dorpjes en stadjes. (In veel plaatsen is een camping te vinden)
Het Ecovia pad wordt tegenwoordig aangegeven met een gele pijl maar er staan ook blauwe bordjes en op het asfalt staat vaak een fiets afgebeeld. Je kunt het niet vergelijken met een fietspad en soms is het slecht onderhouden. Iemand die graag kilometers wil maken adviseer ik dan ook om de N125 te volgen. Er ligt een brede strook naast de weg waar je goed kunt fietsen.

Het Ecovia pad omgeving Manta Rota

In de omgeving van Castro Marim namen ze de afslag richting Alcoutim. De rivier Guadiana ligt aan je rechterkant en de uitzichten zijn schitterend. Het is een golvende, rustige weg met veel natuurschoon en van het drukke toerisme is geen sprake meer. De afstand ligt rond de 40 kilometer.
Vanwege een muziekfestijn in Alcoutim besloten ze over te varen naar Spanje en brachten in B&B Los Molinos van San Lucar de nacht door. ( Er varen kleine bootjes)

Vanuit Alcoutim uitzicht over San Lucar

De volgende dag fietsten ze vanaf Alcoutim richting het beeldschone witte dorpje Mertola. Om dit te bereiken moet je flink op de pedalen maar het dorpje is echt een aanrader om te bezoeken. Voor een prima overnachting kun je terecht in Hotel Museu.
Vanwege de hoge temperatuur in de Alentejo hadden ze het plan opgevat om vanuit Mertola met de bus naar Beja te reizen. Helaas werd dit geweigerd want volgens de Portugese wet behoort een fiets ingepakt vervoerd te worden. Het is maar een weet…
Het werd dus 53 km fietsen en vooral veel water drinken en vaak pauze houden.
In Beja kun je op de camping terecht voor een overnachting maar Hotel Bejense is zeker aan te bevelen. Zeker met hoge temperatuur is een airco toch wel prettig.
Na Beja bezocht te hebben stapten ze op de trein naar Evora. Vooral Fieke was erg onder de indruk van de behulpzaamheid op het station. En zo hoort het ook.

Evora

Binnen 3 uur arriveerden ze in de oude stad Evora. Ook in deze plaats kun je goed kamperen en de camping ligt niet ver vanaf het oude centrum met veel bezienswaardigheden. Fieke en Rob kozen voor het Stayhotel.
Na Evora ging de route verder op de fiets richting Lavre. Hier vonden ze een tijdelijk onderkomen op het landgoed met zwembad van Casa do Lavre Hotel. Het was bloedheet die dag, dus na 50 kilometer trappen hoorden ze het water in het zwembad bijna sissen!
Via Coruche ging het stel verder en ze zochten een overnachting in Almeirim. Het ligt net voor Santarem.
Vaak is het slim om in een dorp of stad aan de plaatselijke bevolking te vragen naar een goed overnachtingadres. Je kunt natuurlijk ook Booking.com raadplegen maar bij een local lukt het ook meestal wel. Dit keer werden ze door een Portugees verwezen naar de eigenaar van restaurant O Minho. Niet alleen voor een prima overnachting maar hij serveerde ook nog een smakelijke maaltijd.

(Op zondag is er vaak markt in Portugal. Voor de lunch schuif ik graag aan voor de kip piri piri met spek van de bbq.)

Kip piri piri met spek..om van te watertanden

De volgende ochtend bleef de kilometer teller op 8 kilometer staan want in Santarem namen ze de trein naar Fiqueira da Foz. Een treinrit van ongeveer twee uur.
Absoluut een goede keuze want in deze omgeving brak er een tijd geleden een grote bosbrand uit en het is niet prettig om in een troosteloos, afgeblakerd gebied te fietsen. Vreselijk. Ik herinner me nog goed dat ik afgebrande huizen passeerde en de teilen en emmers van het blussen nog langs de kant van de weg zag liggen.
In Fiqueira da Foz stapten de rappe trappers weer op de pedalen en reden door naar Praia da Mira.
Een route van ongeveer 40 kilometer. Hier bood Granny’s House Hostel een goed onderkomen voor de nacht en genoten ze wederom van zon, zee en Portugese gastvrijheid.
Via het schiereiland bij Aveiro reden ze verder richting Porto. Ongeveer 90 kilometer.
Je kunt bij Barra overvaren naar Sao Jacinto (15 minuten varen) en van daaruit door fietsen over het eiland.
De natuur is er prachtig en op bepaalde plekken wemelt het van de watervogels. En voor een overnachting zijn er genoeg campings te vinden.
Je kunt de kustlijn tot aan Porto blijven volgen.
In Porto kun je weer terug vliegen naar Nederland maar dat doe je pas als je een paar dagen de stad hebt bezocht. Ook Fieke en Rob genoten van deze mooie stad aan de Douro en na een paar dagen namen ze het vliegtuig terug naar huis.

Porto

Het was genieten! Volgens beide fietsers maakten de leuke ontmoetingen en overnachtingen op bijzondere plekken alles compleet.
Tijdens het schrijven van dit verslag reed ik in gedachten met hun mee en de foto’s die ik heb toegevoegd komen uit mijn oude fotomap van jaren geleden.
Een geweldige tocht die ik iedereen kan aanbevelen!

Bedankt Fieke en Rob.

De mooie zomer van 2018

Beste lezers,

Het is komkommertijd in fietsland. Na de laatste tocht rolden de mussen van het dak en was het mij iets te warm. Weinig nieuws onder de zon dus en daarom nog even een terugblik op de afgelopen periode.

Net als alle andere vakantiegangers heb ook ik het in Frankrijk goed getroffen. Slechts één dag regen, bijna dagelijks een blauwe lucht en vaak de wind in de rug.
Het was echt een prachtige zomer!
Ook al bereikte het kwik af en toe 30 graden, de nachten in Normandië waren soms fris. Ik kroop graag onder een dekbed want het koelde daar enorm af.
Zoals jullie weten verbleven Theo en ik nog een paar dagen in een stacaravan op de kleine camping Vallée de la Selune in Pontaubault. Het is een rustige camping, dicht bij de rivier en ongeveer 15 kilometer vanaf Mont Saint Michel. Echt een leuke plek om je tentje neer te zetten. En wat ook belangrijk is…..in dit kleine dorpje is ook een bakker en slager te vinden.

Langs de Sélune bij Pontaubault

We bezochten voor de tweede keer samen de topattractie van Normandië en genoten opnieuw van deze prachtige bezienswaardigheid. Sinds 1979 staat het eiland op de lijst van Werelderfgoed Unesco.
Jaren geleden volgde ik de pelgrimsweg vanuit Faro en liet overal mijn Carnet de Miquelot (pelgrimspas) afstempelen. Deze heb ik toen aangevraagd bij het Association les Chemins de Mont Saint Michel.
Op de eindbestemming kreeg ik geen Compostelaat maar een handdruk en een mooie toespraak.

Carnet de Miquelot

Mont Saint Michel is al sinds 1000 jaar de op drie na belangrijkste bedevaartplaats (na Jeruzalem, Rome en Santiago de Compostella)
Hier vinden we de Heilige Michaël.

Standbeeld Heilige Michaël

Op advies van de campingeigenaar gingen we aan het begin van de avond naar Mont Saint Michel. Een goed plan want zo kun je de grootste drukte omzeilen en de meeste toeristen zijn vertrokken.
We parkeerden de auto op één van de vele parkeerterreinen en namen vanaf hier de bus naar het eiland toe.
Jaren geleden mocht je de auto op het strand parkeren maar dat is verleden tijd. Gezien de hoeveelheid bezoekers zou dat bovendien niet eens meer mogelijk zijn.
Je kunt er meer over lezen op: https://www.dorpenfrankrijk.nl/normandie/mont-saint-michel-topattractie-van-normandie/

Een ritje met de bus

Voor de deur parkeren is al jaren verleden tijd

Door de vele trapstraten is het eiland alleen toegankelijk voor voetgangers.
Bij aankomst volgden we de hoofdstraat. Je kunt hier met een goed gevulde portemonnee terecht voor souvenirs, eet- en drinkgelegenheden en museums. Voor dat we aan de klim begonnen richting de abdij, dronken we onderweg een cappuccino in een restaurant. Bij het afrekenen dachten we heel even dat de ober een foutje maakte want €.14,= is toch wel wat aan de hoge kant. Het leek Parijs of Venetië wel.
De ober keek ons min of meer verbaasd aan en wees naar de tarieven boven de bar. De prijs was juist, dus u bent gewaarschuwd.
In de hoofdstraat staan ook automaten met koffie of frisdrank en die zijn iets goedkoper.Maar er is ongetwijfeld een ander restaurant met een mooi uitzicht en een normale prijs voor een kop koffie.
De pittige klim naar boven wordt echt beloond en er zijn mooie uitzichtpunten te vinden. Absoluut een plek die veel indruk achter laat! Binnen de muren van het eiland is er op de prijzen na verder weinig veranderd.

Hoofdstraat

Richting de abdij

Genieten van het uitzicht

Verder bezochten we nog het strand in Granville en maakten wat wandelingen in de omgeving. Er zijn genoeg bezienswaardigheden in Normandië, dus we komen er zeker nog een keer terug. Bovendien is 700 km goed aan te rijden op één dag. En als idee voor een fietstocht zeker een aanrader.
De terugreis was tropisch, we waren nog net niet gesmolten. De zon stond hoog aan de hemel en de temperatuurmeter wees na 12.00 uur al 38 graden C aan. Iets te warm om te gaan fietsen!
Bij thuiskomst waren de fietstassen dit keer snel leeg. Toch wel een beetje vreemd om geen tent meer te luchten of een slaapzak te wassen. Ook al heb ik niet meer gekampeerd, aan deze reis heb ik wel een goed gevoel overgehouden. Het was in alle opzichten een voorspoedige tocht en voelt min of meer als een overwinning.
De fysio had gelijk. Met aanpassingen is er veel mogelijk en dan bedoel ik hiermee de overnachtingen in een bed en het aantal kilometers per dag. Voorheen lag dit rond de 80 kilometer en nu is dat ongeveer 65 kilometer. Het is even wennen maar het werkt wel.
Ik zie het dus allemaal weer zonnig in en dat is erg fijn. Voorlopig genieten we nog even van de nazomer maar in de wintermaanden is het altijd leuk om plannen te maken.
Om de conditie op peil te houden fiets ik regelmatig een blokje om in mijn omgeving; Voorne-Putten.Vooral langs het Brielse Meer of richting Oostvoorne en Rockanje is het prachtig fietsen.
Misschien komen we elkaar nog wel een keer tegen.
Een fijne nazomer allemaal!

Kilometers strand in Granville

Le Mont-Saint-Michel

Hier ben ik dan beste vrienden,volgers en lezers……
bij Le Mont-Saint-Michel.
Het eindpunt is bereikt. Er staat 700 km op te teller.

Zondagochtend ben ik na een stevig ontbijt vanuit Domfront vertrokken.De eigenaresse dacht ook hier aan mijn lunch en liet een goed gevulde sandwich klaar maken voor onderweg.Wat een service!
Wat ben ik overal verwend. Er ging geen dag voorbij zonder lunchpakket.
Het eindpunt voor deze dag was Pontaubault.Meestal zet Eva een aparte route uit maar deze keer nam ze het zekere voor het onzekere. Het fietspad, ook wel ‘Voie verte veloscenie’!!
Wat een feest was dat.

Voornamelijk fietsen door veel bossen en beschutting.Erg fijn omdat het kwik flink opliep die dag.
Af en toe passeer je een dorp of bezienswaardigheid maar verder kun je heerlijk toeren zonder al te veel stijgingen. Er lopen veel van dit soort paden door Frankrijk.
Regelmatig staan de kilometers aangegeven en daardoor krijgt een mens bijna vleugels.

Bankjes voldoende en vaak niet eens bezet.En dat op zondag!
Uiteraard passeren er veel andere fietsers maar dat is juist leuk. De afgelopen periode kwam ik weinig collega’s tegen.

Na ongeveer 60 kilometer trappen arriveerde ik op de camping in Pontaubault.Nee lieve mensen, ik slaap niet in een tent maar maak een aantal nachten gebruik van een sta-caravan.
Ook Theo komt hier naar toe.
Onderweg werd mij ook al een slaapplaats aangeboden door de dame die hier boven op de foto staat.
Aangezien ik al voorzien was, kreeg ik het adres mee voor een volgende keer.
Dat wordt dan misschien weer over 10 jaar in 2028 want in juli 2008 arriveerde ik ook bij Le Mont-Saint-Michel.

Ik ben toen vanuit Faro in Portugal vertrokken en via Santiago de Compostella en anderere pelgrimswegen hierheen gefietst. Ik kreeg toen ook een soort van Compostelaat in het huis met de rode deur. Le Mont-Saint-Michel is ook een belangrijk bedevaartsoord. Ik ben pas na 2008 begonnen met dit blog dus kan er niets voor jullie over vinden. Maar net als deze tocht hoort het bij de vele prachtige herinneringen.
http://nl.normandie-tourisme.fr/ontdekken/niet-te-missen-sites/mont-saint-michel-106-4.html

Vandaag ben ik vanaf de camping naar Le Mont-Saint-Michel gefietst.
Ver fietsen is niet nodig want het ligt ongeveer 14 km hier vandaan.
Omdat ik de oude situatie nog in gedachten had, schrok ik van de enorme drukte, de parkeerplaatsen voor de auto’s en de veranderingen.
Toen, ja toen, reed ik met de fiets naar het eind. Net zoals de auto’s.
Deze plek is nu weer terug gegegeven aan de natuur en alles is weer geworden zoals het eigenlijk hoort.
Eb en vloed kan zijn gang gaan.En gezien het aantal bezoekers is het maar goed dat er op tijd is ingegrepen.

Morgen komt Theo en dan wandelen we samen naar het eiland toe.
En we blijven een paar dagen hier om oude herinneringen op te halen.

Uiteraard nemen we ook nog wat lekkers mee naar huis.

Ik ben heel erg blij dat alles goed is gegaan. Tijdens deze tocht heb ik ondervonden waar mijn grenzen liggen en weet nu tot waar ik kan gaan.
Noor gaat er weer voor.

Salutations de Noor

Een buitje voor het stof..

Hallo allemaal,

De dagen vliegen werkelijk voorbij. Nog even en dan zit de tocht er weer op. Het is echt genieten in Frankrijk.
Na de overnachting in Jumieges fietste ik verder richting de pont die me over de Seine bracht. Een leuke afwisseling en in vijf minuten ben je aan de overzijde.

Heerlijk zomerweer met een temperstuur van ongeveer 24 graden. Warmer hoeft ook niet want door al die klimmetjes stijgt de temperatuur vanzelf al. Die dag bedacht de navigatie een pad door het bos. Op zich prima, alleen liever geen steile afgrond met rollende stenen.
Ik heb mezelf tig keer toegesproken om vooral rustig te blijven. Er was geen weg terug…
Diep in-en uitademen en de fiets in bedwang houden.Pfff..Na een heftig half uur had ik 100 mtr afgelegd en kwam heelhuids beneden. Er zit echt een engel op mijn schouder, vast en zeker!
Doordat er veel te zien is onderweg, ben ik het voorval weer snel vergeten
Vooral de idyllische huisjes zijn echt een foto waard.

Dit was in Touville sur Montfort.

De dag eindigde met een stevige onweersbui en liters water.Ik kon nog net de kerk in Bernay bezichtigen en moest daarna stevig doortrappen om droog bij mijn overnachtingsadres te arriveren. Die nacht viel er dus meer dan een buitje voor het stof.
Ook vrijdag beloofde een regenachtige dag te worden.
Daardoor zette ik de automatische piloot in werking en reed min of meer sneller door naar Sees. Hier sliep ik in een oude melkboerderij. Ze hebben er nu een hotel van gemaakt.
Zeiknat arriveerde ik op de plek van bestemming.

Voorheen een melkboerderij

Jullie begrijpen waarschijnlijk wel dat het toch een beetje genant is om met vieze tassen en natte spullen een mooi hotel binnen te gaan.
Terwijl ik naar binnen liep liet ik een spoor van water achter.
De eigenaar vond het totaal geen probleem. De fiets kreeg eerst een droog verblijf en lachend overhandigde de man mij een sleutel van de kamer. Ik hield me eerst bezig met alles schoon poetsen en uithangen! Maar wat een luxe is dit, dat realiseer ik me maar al te goed.
Voorheen moest ik eerst nog een tent opzetten.
Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik klam in de tent zat en me enigszins opwarmde aan de brander. Op het vuur stond een pannetje zuurkool met worst.Uit een blik…maar lekker dat het was.
Daarna kroop ik tevreden in de slaapzak.Maar dat is verleden tijd.Ik denk er met veel plezier aan terug. Luisteren naar het lichaam betekent slapen in een echt bed en daar voel ik me goed bij.
Na een goed ontbijt ben ik vandaag
met droge spullen vertrokken.
Ook de buien waren van de lucht en zijn misschien wel richting Nederland vertrokken.Hier viel 30 mm water, volgens een Franse boerin.

De boeren waren de afgelopen dagen druk op het land bezig maar nu is het rustig. Veel koren is er af en vlas zie ik niet meer.
De tuinen liggen er fris bij en alles bloeit overal uitbundig.

Dit was in Ste Marquerite de Carrouges. Een gehucht met 213 inwoners.

Via het Foret Domaniale des Andaines, fietste ik verder richting Domfront. Veel klimmen en dalen waardoor ik vaak pauzeer. Het is soms best wel zwaar.
Domfront ligt in het departement Orne en het is een Middeleeuws dorp. Hierdoor trekt het veel toeristen. Bovendien ligt Mont Saint Michel niet zo ver hier vandaan. Ongeveer 80 km.
Morgen fiets ik verder naar Pontaubault en arriveer dan maandag bij Mont Saint Michel. Jullie horen me dan weer.
Fijn weekend allemaal.

Domfront

La vie est belle!

Deze keer kreeg ik de titel van een leuke Fransman op de fiets. Terwijl ik langs de kant van de weg aan de koffie zat, reed hij voorbij en riep:”La vie est belle”! En zo is het ook beste volgers en lezers. En ik ben erg blij dat alles tot nu toe goed verloopt.
Het rijdt prettig door het Franse land. Na Pas de Calais kwam Picardie waar ik in Arrest heb overnacht.
Nu ben ik in Seine Maritime in Normandie.
Dinsdag was het een zware dag met veel grote hoogteverschillen. In de omgeving van de plaats Eu bracht de navigatie mij boven op een heuvel met een prachtig uitzicht over de stad.Werkelijk een beloning na stevig klimmen.
De route zou verder naar beneden dalen via een hobbelige graspad!!!
Blijkbaar is de routeplanner wel in voor avontuur…maar dit zag ik niet zitten.

Het gebeurde die dag vaker dat ik achter braamstruiken bleef hangen en tussen de vlasvelden fietste. Prachtige libellen vlogen als een helikopter voor me uit. Ik kom nu echt op wegen en paden die ik zelf nooit zou bedenken.Het is erg leuk maar er zijn grenzen. Bovendien denk ik vooral aan mijn rug.

Ook de plaats Dieppe bezocht en daarna doorgereden naar Ouville la Riviere voor de overnachting. Slapen op een Manoir, echt een belevenis en dan ook nog een heerlijke maaltijd met gezellige Fransen.

Wat waren de kazen lekker!!! De kokkin liet ons verschillende soorten proeven. Deze dame zat naast mij aan tafel en dankt haar hoge leeftijd (92) ongetwijfeld aan de Camembert met Calvados.

Op het terrein stond een gebouw met een interessante binnenkant.
In vroeger tijden hield de landheer hier duiven. Net als de eieren werden ook de duiven opgegeten. Er zaten er ongeveer 2000 in.

Vandaag weer heuvel op en af gegaan en regelmatig door een bosgebied gefietst. Opnieuw een mooie route gevolgd richting Jumieges.

Vannacht slaap ik in Jumieges bij ‘La bonne famille’. Vanuit mijn kamerraam heb ik uitzicht op de Benedictijnse abdij.
Vandaag de dag is de abdij van Jumièges een ruïne, ware het niet dat deze abdij nog steeds erg indrukwekkend is.
Om de abdij goed in beeld te brengen heb ik de foto van internet gehaald.

La vie est belle!

Nu eerst lekker slapen en morgen verder naar Bernay.

Met een zonnige fietsgroet van Noor

En dank voor jullie reacties. Het staat wel onderaan maar ik waardeer het enorm. 👍

Hollands madammeke op pad

Beste volgers en lezers,

Sinds 4 dagen zit ik in het zadel en ben op weg naar Mont Saint Michel.
Het is een getijdeneiland en ligt in Normandie.

Het leek me beter om niet te ver van huis te gaan en eerst eens te ondervinden hoe alles gaat.
Tot nu toe goed en de route is mooi. Alleen de hitte valt zwaar met fietsen en hier in Pas de Calais moet er ook nog een tandje worden bijgezet.Vaak pauze houden en de schaduw opzoeken helpt wel wat.
Ik fiets voornamelijk via plattelandswegen en ontmoet regelmatig een boer die met zijn koeien bezig is.
Vandaar de titel’Hollands madammeke op pad’. Dit volgens een Belgische boer met een grote veestapel.

Gelijk heeft hij wel.
Vanuit Zwartewaal ben ik via Zeeland richting Brugge gefietst.Onderweg geslapen bij ‘Vrienden op de fiets.Een fijne slaapplek in een eigen huisje op de boerderij. Top!
Eva (navigatie) heeft een leuke route samengesteld en dat bevalt dus prima.Na de overtocht bij Vlissingen via de Damse vaart richting Brugge.
Daarna in Jabbeke overnacht in een trekhut en van daaruit verder richting Frankrijk.
Bij Steenvoorde over de onzichtbare grens richting Saint Silvestre Cappel.
Hier had ik een gite gereserveerd.
Ik probeer gevarieerd te overnachten en iedere dag is een verrassing.
Soms kan ik zelf koken en anders schuif ik aan…
Vandaag was het peentjes zweten en de heuvels leken soms bergen.
Maar weer een mooie dag via het Franse platteland.
Ik ben nu in Huby Saint Leu waar ik ook de nacht door ga brengen.

Het lijkt heel wat maar de foto is gedateerd want alles is vervallen.Jammer!
Er kwam wel water uit de kraan en dat is het voornaamste.
Dadelijk eerst lekker eten en slapen en morgen fris weer op. Dan wordt het heuvel op en af richting Arrest.
Frankrijk is wereldkampioen geworden en dat is duidelijk hoorbaar buiten op straat.
Viva la France!

Soms kiest Eva ook weleens een lastig pad. Of zou ik voor de kortste weg hebben gekozen?

Fietsgroet van Noor

Happen en Trappen

Hallo volgers en lezers,

Regelmatig lees ik berichtjes van mailvrienden en bekenden die op de fiets zijn vertrokken voor een langere tocht.
Leuk is dat en zeker wanneer ze zijn te volgen. In gedachten stap ik dan op hun bagagedrager en fiets heel wat kilometers af.
Tot nu toe heb ik alleen wat kortere tochten gereden maar ook samen met Theo maken we vaak een ritje ergens in Nederland. Ook in ons eigen landje valt nog veel te ontdekken.
Voordat we vertrekken zet ik tegenwoordig een route uit op de app van Naviki. Ik heb haar Eva genoemd want het is mijn eerste navigatie en ze brengt me werkelijk overal naar toe.
Echt een uitkomst waar ik enorm blij mee ben.
Maar ook zonder Eva zijn er mogelijkheden voor een uitgestippelde fietsroute. Voor de verandering maakten we een paar weken geleden eens gebruik van ‘Happen en Trappen’.
Je kunt natuurlijk zelf wel een knapzak meenemen maar dit is een dag pure verwennerij.
Fietsen is genieten maar nu ook nog met een exclusief vijfgangendiner.
Op de site: http://www.happenentrappen.nl/ lees je er meer over.
Hoe ziet deze dag er uit?

1- Aankomst beginpunt met koffie en gebak ( 10.00-11.00 uur )

2- Trappen naar het voorgerecht.

3- Op naar een smakelijk soepje.

4- Een heerlijk voorgerecht met keuze uit vlees, vis of vegetarisch.

5- Laatste tussenstop: het dessert.

6- Tussen 18.00 en 19.00 uur bent u weer terug bij het startpunt.

Wij kozen als startpunt voor de vestingstad Gorinchem. Niet al te ver van huis, dus we hoefden niet voor dag en dauw te vertrekken.
We parkeerden de auto bij het Campanilehotel in Gorinchem en werden hier getrakteerd op koffie met appeltaart.
Tijdens de koffie kregen we de routebeschrijving voor die dag;
Een fietsroute langs Linge en Waterlinie, ongeveer 39 km.
Het werd omschreven als een mooie fietsroute door idyllische dorpjes en onderweg een culinaire rustpauze.
En dat was ook zo.
Bij restaurant de Beren in Leerdam stond het voorgerecht klaar en op het terras keken we naar de plezierboten die hier langs kwamen.
Mensen stapten aan boord voor een dagje varen over de Linge en wij lieten ons de carpaccio goed smaken.

Twee dagschotels in Leerdam

De route werd vervolgd en we passeerden de glasfabriek van Leerdam, de toren van Pisa in Acquoy en hielden een pauze bij Fort Asperen. Onderweg genoten we van de nog aanwezige bloesems van de vele fruitboomgaarden in het mooie landschap. Wat is het mooi langs de Linge!

Toren van Pisa in Acquoy

Voor het kopje soep stapten we van de fiets af in Oosterwijk bij Herberg de Lingehoeve. Het voordeel van een doordeweekse dag is vaak wel dat de terrassen niet druk bezet zijn. Ook hier was het rustig.
Zo verliep de dag kalm en ontspannen en na een aantal kilometers stond er weer een tongstrelend gerecht voor ons klaar. Het hoofdgerecht werd geserveerd in Kedichem bij het Hotel aan de Linge.
Terwijl we smulden van de varkenshaas in roomsaus viel mijn oog op de blokhutboten aan de steiger.
Ook een leuke manier om er een weekend op uit te trekken want vanaf het water ziet de omgeving er toch weer anders uit.

To cycle on water you have to get out of the boat….

Voor het toetje trapten we verder richting de markt in Gorinchem. Bij Restaurant de Beren kregen we een ijsje en daarmee sloten we de culinaire route af.
De laatste kilometers brachten ons weer bij het Campanile hotel.
Het was een leuke, gevarieerde dag die ik zeker kan aanbevelen. Aangezien de restaurants op de hoogte zijn van je komst wordt je overal als een koning en koningin onthaald. Althans, zo hebben wij het ervaren.
Hoort zegt het voort…

Fijne zomer allemaal!

Oost west thuis best

Beste volgers en lezers,

De vreugde van de voorgenomen plannen waren van korte duur want sinds vandaag ben ik weer thuis.
Er is geen reden om te schrikken want ik heb besloten om niet aan de reis te beginnen.
Uiteindelijk had ik er geen goed gevoel over en na alle narigheid van vorig jaar leek het me beter om niet te vertrekken. Een verstandig besluit.
Voorlopig fiets ik alleen wat kortere tochten. Ook dat is leuk en uiteindelijk gaat het niet om de afstanden maar om het genieten.
En het belangrijkste van alles is; luisteren naar lichaam’.
Momenteel heb ik weinig klachten en dat wil ik graag zo houden.
Dus helaas geen vervolg van het reisje langs de Rijn en de mooie blauwe Donau.
Ik heb nog wel wat leuke prentjes gevonden uit 1996. (Ze zijn ingescand dus de kwaliteit is niet zo goed)
Het is lang geleden maar voor mij komen deze herinneringen meteen weer tot leven.
Ik weet nog goed dat ik kampeerde op camping Loreleyblick.
Die nacht deed ik geen oog dicht vanwege de scheepvaart die extra afleiding gaf om aan iets anders te denken. En veel lawaai van trein verkeer aan beide zijden van de Rijn en auto verkeer boven de camping.
Maar mooi was het wel!

 

Deutsche Eck

 

Jaren jonger maar de brug van Andernach is hetzelfde gebleven.